Iberiana – იბერია გუშინ, დღეს, ხვალ

სოჭი, აფხაზეთი, სამაჩაბლო, დვალეთი, ჰერეთი, მესხეთი, ჯავახეთი, ტაო-კლარჯეთი იყო და მუდამ იქნება საქართველო!!!

• Татарстан

♣ რუსეთი – Russia

РОССИЯ – ТЮРЬМА И КЛАДБЫЩЕ НАРОДОВ

 

Митинг, посвященный “Дню Памяти” татарского народа прошел в Казани на площади Свободы.

15 октября 2010.

 

***

Гурам Мархулия

 

Памяти павшим героям за Булгарскую государственность

 

15 октября 1552 года, пало Казанское ханство – Булгарское государство, в этот день погибли последние защитники Булгарской государственности, эта трагическая дата навсегда сохранится в памяти булгарского народа (по вине русского шовинизма именуемая ныне татарским народом), булгарский народ, как жил здесь, так и продолжает жить. Современники Волжскую Булгарию называли также царством разума, однако безумные руководители русского государства изменили не только название страны, но и народа.

Грузинская историческая наука помнит изчезновение Булгарской государственности и начало русской экспансии в Повольже. История волжских болгар в составе Русского царства отмечена непрерывной цепью национально-освободительной борбы. И все эти восстания имели главной целью восстановление государственности Волжской Болгарии.

Потомки Великого балтавара Кубрата не потеряли историческую памать, лучшие сины булгарского народа всегда вели борьбу за сохранение родного этнонимического названия и национальной государственности. Результатом этой национальной борбы во главе патриота своей родины С. Максуди было провозглашение в ноябре 1917 года национально – культурной автономии Идель – Урал штаты, территория которой включала исторические земли Волжской Булгарии.

Однако 27 мая 1920 года на заседании политбюро РКП(б) было принятно решение о создании Татарской АССР в составе РСФСР. Это вызвало возмущение булгарского народа, вспыхнувшее востание было подавлено войсками Красной армии.

Map of Tatarstan and BashkortostanНовый этап национально-освободительной борьбы булгарского народа начался в период распада СССР, 30 августа 1990 года была принята Декларация о суверенитете Татарстана, согласно которой он не является субъектом ни Советского Союза, ни Российской Федерации (РСФСР) и как субьект международного права заключает договоры и союзы с Россией и другими государствами. 6 ноября 1992 года была принята Конституция Татарстана как суверенного демократического государства. Однако под давлением Москвы 19 апреля 2002 года Госсовет Татарстана принял новую редакцию Конституции республики, приведенную в соответствие с Конституцией РФ. Этим актом временно приостановлено борьба за национальную и государственную независимость булгарского народа. Причиной этому является, то, что национально-освободительная борьба народов не было совместным.

Булгарский народ никогда не откажется от создания независимого Булгарского государства, не справедливо разделенный на башкиров и татаров – булгарский народ обединится и совместно с ингушами, чеченцами, адыгами, калмыками, народами Дагестана, Карачаево-Черкесии, Кабардино-Балкарии, низвергнув бремя русского господства восстановят историческую справедливость. Грузинский народ и грузинское государство всегда будет на стороне народов борящихся за свою национальную и государственную независимость.

Сегодня перед мировой цивилизацией стоит вопрос локализации русской империи в пределах Московии, в этой борьбе решающее значение принадлежит народам на протяжени веков носящие бремя русской тирании.

15 октября 458-ая годовщина завоевания Булгарской государственности войсками Ивана IV, светлая память героям булгарского народа павшим в защите своего государства в 1552 г. Историческая память – залог начала нового освободительного движения, и мы уверены, что новое поколение булгарского народа восстановит государственную независимость!

8.10.2010

 

***

15 октября – День Памяти татарского народа

В столице Татарстана Казани 15 октября (пятница) 2010 года пройдет 21-ый День памяти защитников Казани, павших при взятии города – 458-ая годовщина завоевания Казани войсками тирана Ивана Грозного. Организаторами мероприятия являются Всемирный форум татарской молодежи и движение нового поколения “Узебез” (“Мы сами”) и Всетатарский общественный центр – ВТОЦ имени Марата Мулюкова. Это день преклонения перед мужеством и стойкостью всех, кто героически защищал нашу землю и принял мученическую смерть, защищая Казань в 1552 году.

Проведение Дня Памяти – это не пиар-акция. В этот день немногочисленные патриоты нашего народа воздают дань уважения своим славным предкам, создавшим процветающее цивилизованное татарское государство. Каждый уважающий себя татарин и татарка, должны помнить свою историю, важные события прошлого, в том числе героическую защиту своего независимого государства и его столицы – города Казани. В последние годы по проведению Дня Памяти взяли инициативу в свои руки студенты. В будущем татарская молодёжь полностью должна взять инициативу в свои руки и смелее принимать участие в политической жизни. Тогда молодые люди поймут, что их участие важно и необходимо. В этот день мы становимся ближе и сплоченней, еще четче понимаем, как много общего у разных поколений жителей Татарстана. Этот день – источник жизненной и нравственной силы нашего народа. И эта сила помогает нам идти вперед и побеждать трудности.

Не секрет, в последние годы российские правоохранительные органы препятствуют организации и проведению Дня Памяти. Неужели сейчас нам надо оказаться на краю пропасти, чтобы вспомнить свою историю и осознать ее важность? Взглянем на трагические даты других народов:
1. 21 мая – День Памяти и скорби, посвященный Дню памяти жертв Кавказской войны (1763-1864 гг.) – Адыгея, Кабардино-Балкария, Карачаево-Черкесия.
2. 22 декабря – День национального траура в Мексике связан с годовщиной расстрела испанцами революционера Х. Морелоса и его соратников (1810-1815).
3. 31 марта – День национального траура в истории Азербайджана. В марте-апреле 1918 года в Азербайджане армяне совершили геноцид против азербайджанцев в Баку, Шамахе, Губе, Мугане, Лянкяране, где армянами были убиты свыше 50 тысяч азербайджанцев.
4. 4 июля – Холокост, День Памяти геноцида еврейского народа в годы второй мировой войны.
5. 6 и 9 августа – Дни Памяти жертвам бомбежки в Хиросиме и Нагасаки. В августе 1945 года США провели атомную бомбардировку двух японских городов.
6. 23 февраля – День геноцида вайнахских народов. В конце февраля 1944 года началась массовая депортация чеченцев и ингушей эта дата считается Днем национального траура вайнахских народов.
7. 18 мая – день траура крымскотатарского народа. 18 мая 1944 года по незаконным обвинениям органами власти СССР началась депортация коренного населения Крыма – крымских татар с их исторической Родины.
8. 16 марта – День национального траура курдов в память жертв 1988 года. В этот день иракские войска подвергли химической атаке курдский город Халабаджа. Погибло 5 тысяч человек.
9. 20 декабря – День национального траура в Панаме. В 1989 году США напали на столицу страны.
10. 12 июля – День траура по боснийским мусульманам, расстрелянных в 1995 году. Резню в Сребренице сербами считают самым кровавым преступлением в Европе со времен Второй мировой войны.
11. 11 сентября – день Траура по жертвам в Нью-Йорке. Погибло около 3 тысяч человек.
12. 12 апреля – День национального траура, в память о жертвах авиакатастрофы борта номер один Польши, которая произошла в Смоленской области.

Вспоминая трагические дни, все народы скорбят по погибшим в результате воруженных конфликтов и геноцида народов. Учитывая все вышеописанное и беря во внимание мировой опыт, у нас татар День Памяти должен быть днем всеобщего траура и в календаре должен официально отражаться как День Памяти.

Вот уже 20 лет татарская интеллигенция и лидеры национальных общественных организаций добиваются от властей Татарстана воздвижения монументального комплекса нашим предкам, павших смертью шахидов при взятии Казани в 1552 году, на площади под мечетью Кул Шариф. От ответа архиважного для всего татарского народа решения вопроса о сооружении памятника власти воздерживаются.

Кто же должен увековечить память воинов? В то же время в московском Кремле придумали и организовали пиар-акцию, так называемую «Куликовскую битву». Твердя, что это битва, является “переломным моментом в русской истории” тем самым, унижая тюркские народы и нас казанских татар. Сегодня множество дискуссий ведется учеными историками вокруг места битвы. Известно, что нет никаких археологических подтверждений: ни захоронений, ни оружия. Есть историки, утверждающие, что «Куликовская битва» происходила, чуть ли не в Москве. Мы замечаем в данном празднике известных правительственных чиновников, политических деятелей и православных религиозных служителей.

А в Татарстане на национальном дне траура не видно президента, министров, депутатов, директоров предприятий, ректоров институтов, директоров школ и имамов мечетей республики?

Мы обращаемся к главам администраций, директорам предприятий и бизнесменам, призываем оказать всяческое содействие, тем, кто желает поехать в Казань на День Памяти.

Также приглашаем принять активное участие в мероприятиях на Дне Памяти не только татар, но и русских, башкир, чувашей, мари, мордву, удмуртов и других, т.к. события 1552 года имели прямое отношение ко всем этим народам. Основные мероприятия в этот день проводятся в Казани. Сбор и начало траурного митинга на площади Свободы в 10.00 часов утра, после окончание митинга пройдёт шествие от площади Свободы до Кремля. Будет совершен молебен вновь воссозданной мечети республики – Кул Шариф в честь наших предков, отдавших свои жизни, защищая свою Родину. Кул-Шариф лично с оружием в руках сражался с войсками Ивана Грозного во время штурма Казани, пока не пал смертью героя и его отряд сражался до тех пор, пока не погибли все до единого. Этот факт является примером гордости для нас и одним из самых важных уроков духовного учителя мусульман.

Настоящее обращение – приглашение принято на еженедельном общегородском собрании НЧО ТОЦ.

Председатель собрания,
председатель НЧО ТОЦ Рафис Кашапов.

Секретарь собрания Фагим Валиев.

 

***

ახმეტ ზაკირი – რუსეთის იმპერიის ისტორიულ ხლართებში

„1552 წლის 30 აგვისტოს – რუსეთის არმიამ განახორციელა ყაზანის ალყა”. ეს იყო რუსების მერვე თავდასხმა ყაზანზე მოყოლებული XV საუკუნის დასასრულიდან (1469, 1487, 1506, 1524, 1530, 1545, 1550). ბრძოლები დასრულდა 1552 წლის 2 ოქტომბერს (15 ოქტომბერი ახ.სტ.). ქალაქში განხორციელდა საშინელი ხოცვა-ჟლეტა, როგორც კი რუსულმა სარდლობამ მიიღო გადაწყვეტილება მამაკაცების პირწმინდად განადგურებისა. ქალაქი საშინელ სანახაობას წარმოადგენდა: მძვინვარებდა ხანძარი, სახლები გაძარცვული იყო, ქუჩები – სავსე ცხედრებით, ყველგან სისხლის მდინარეები. ასეთი იყო გამარჯვებულის საშინელი ანგარიშსწორება დამარცხებულებზე. უდიდესი ქალაქის მამრი მოსახლეობა მთლიანად იქნა გაწყვეტილი. მამაკაცთაგან ცოცხალი მხოლოდ ერთი გადარჩა – იადიგარ ხანი. ქალებსაც არანაკლები სისასტიკით გაუსწორდნენ, განურჩევლად ასაკისა, დაწყებული პატარებიდან, გადაეცათ მთვრალ მოროდიორებს – 1500000 რუსული არმიის ჯარისკაცებს.

„დაპყრობილი ყაზანის მოსახლეობის სასტიკი გაჟლეტა შეადგენს ერთერთ უმძიმეს ფურცელთაგანს რუსეთის ისტორიისას. ასეთი კოლოსალური ადამიანური მსხვერპლის ჰეკტაკომბით (უაზრო, წინასწარგანზრახული გაჟლეტა ადამიანთა უდიდესი რაოდენობისა) დასრულდა ყაზანელების წინააღმდეგ “ქრისტესმოყვარულ მეომართა ჯვაროსნული ლაშქრობა”. ეს არის რუსეთის სახელმწიფოს პირველი გამოსვლა ტერიტორიების დაპყრობის გზაზე (მ. ხუდიაკოვი, ნარკვევები ყაზანის სახანოს ისტორიისა. გვ. 151-153, ყაზანი. 1990 წ.).

ყაზანის დაცემის შემდეგ, სხვა სახელმწიფოების ხალხთა დასაშინებლად, წინააღმდეგობისაკენ მიმართული მათი ნების გასატეხად, კოლონიზაციის შესამსუბუქებლად, რუსულმა მთავარსარდლობამ მიმართა სასტიკი ვანდალიზმის აქტს: ვოლგის დინების მიმართულებით მდინარეში ჩაუშვეს ყაზანის დაღუპული დამცველების ცხედართა მთებით დატვირთული ტივები.

არიელების, ჩუვაშების, მორდველების და სხვა ვოლგისპირეთის ძირეული ხალხების ბედი იყო არანაკლებ ტრაგიკული. დამამცირებელი ძალადობრივი ქრისტიანიზაცია, ტოტალური სასტიკი რუსიფიკაცია, ზედდართული კოლონიური ძარცვა იქცა ამ ხალხების ბედისწერად საუკუნეთა განმავლობაში, კომუნისტური უკანონობის პერიოდის ჩათვლით.

ყაზანის დაცემამ შექმნა პირობები ციმბირის ფართომაშტაბიანი კოლონიზაციისა. ასე დაიწყო საუკუნეთა განმავლობაში რუსთა სვლა ალასკამდე, აღმოსავლეთამდე, თანამედროვე საზღვრებამდე სამხრეთითა და დასავლეთით. თავიანთ გზაზე რუსები “ცეცხლითა და მახვილით” ანადგურებდნენ მთელს სახელმწიფოებს, ხალხებს, თავიანთი ძარძვა გლეჯის დაგვირგვინებითა და კაცობრიობის ისტორიაში არნახული სისხლიანი თავხედობით ხალხების ძალადობრივი გაქრისტიანებით, დაუმორჩილებელთა დედაწულიანად განადგურების საშიშროებით.

რუსეთის ჯარების სასტიკი დანაშაულებები ისეთი შემაძრწუნებელი და იმდენად უჩვეულო იყო შუასაუკუნეებისთვის, რომ რომის პაპი იძულებული გახდა მიემართა რუსთა ხელმწიფისთვის ეპისტოლეთი, ქრისტეანთათვის ამდენი უაზრო, სასტიკი ბოროტმოქმედების ჩადენის დაუშვებლობის შესახებ. მაგრამ ამ მიმართვას მდგომარეობა არ შეუცვლია.

https://iberiana.wordpress.com/ruseti/zakiri/

 

***

 

თათრების ეროვნული უფლებები წყდება სასამართლოში

ქ. ნაბერეჟნიე ჩელნის (თათარისტანი) თათრეთის საზოგადოებრივი ცენტრის ხელმძღვანელის რაფის კაშალოვის ინტერვიუ უკრაინულ გაზეთში.

ჩვენი სურვილი და მიზანია – ჩვენი ხალხის უფლებებისა და ინტერესების დაცვა. ეს არის მშობლიური ენისა და კულტურის შენარჩუნება, ახალგაზრდა, მოზარდი თაობის აღზრდა ჩვენი ხალხის საუკეთესო ტრადიციების სულისკვეთებით. ამ მიზნის მისაღწევად ჩვენ გვჭირდება ეროვნებათშორისი და რელიგიათაშორისი მშვიდობა, ურთიერთგაგება, თანამშრომლობა.

– თქვენ სათათრეთის საზოგადოებრივი ცენტრის ხელმძღვანელის ხარისხში ბრალი გედებათ ჩადენილ დანაშაულში, რფ სსკ § 282 I ნაწილით სტატიებისათვის – „პეტრე I-ის საიდუმლო ანდერძი“, „რუსეთის განსაკუთრებული გზა“, „მიმართვა ისლამური კონფერენციის ორგანიზაციის გენერალურ მდივანს ეკმელედდინ ისახანოღლის“, „ახალი სახელმწიფო ტერორის ეპოქა რუსეთში“, „ყარაჩაელ-ბალყარელი ხალხის დეპორტაციის 64 წლისთავი“. რამდენადაც ჩემთვის ცნობილია, თქვენ არ ხართ ამ წერილების ავტორი, რისი თქმა შეგიძლიათ ამის შესახებ?

– დიახ, ზემოთ ხსენებული წერილები არ არის ჩემი დაწერილი, მაგრამ წაკითხული და განხილული იქნა სათათრეთის საზოგადოებრივ ცენტრში და განთავსებულ იქნა ნჩო ტოც-ის ბლოგზე, რომლებიც ჩვენთვის უცნობი მიზეზების გამო მიმდინარე მომენტში დახურულია. იმ დროისათვის ბლოგს დღეში ათვალიერებდა 200–1200 ადამიანი. მათი უმრავლესობა სტოვებდა დადებით გამოხმაურებებს. იგივე მართლმადიდებლები: რუსები, უკრაინელები, ბელორუსები, თურქები, უნგრო-ფინური ხალხები. ჩვენი პუბლიკაციები არ ქვეყნდება სათათრეთის მრავალრიცხოვან მასობრივ საინფორმაციო საშუალებებში, ასევე ინტერნეტში, კერძოდ გლოგები არის ინფორმაციების გაცვლის საშუალებები, მოგვიწია მათით სარგებლობა.

წერილების შესახებ. „პეტრე პირველის საიდუმლო ანდერძი“, ტექსტის ავტორია ახმეტ ზაკიროვი, ეს სტატია შედგენილია ისტორიული ფაქტების საფუძველზე. ადრე ეს სტატია ქვეყნდებოდა გაზეთებში „სუვერენიტეტი“, „დამოუკიდებლობა“, აგრეთვე სხვა მრავალ გაზეთსა და ბროშურაში. ამ სტატიის მქონეთა რიცხვმა შეადგინა 2,5 მილიონი. არც წარსულში, არც აწმყოში, მიუხედავად ამ სტატიის წამკითხველთა ასეთი დიდი რაოდენობისა, არ ყოფილა არცერთი ფაქტი წინააღმდეგობისა ეროვნულ ნიადაგზე მოცემულ ტექსტთან მიმართებაში.

“რუსეთის “განსაკუთრებული” გზა”, სტატიის ავტორია მუსულმანი გამილ კამალეტდინოვი. მუსულმანის მსოფლმხედველობა და შეხედულება უნდა შეესატყვისებოდეს ღვთიურ მოცემულობებს, გადმოცემულს ყურანში. მუსულმანის ცხოვრებისეული სახე ყალიბდება ყურანის მეშვეობით, სუნის საფუძველზე. ისლამზე დაყრდნობით, მას მოჰყავს ასეთი სიტყვები “უღმერთობის შედეგად რუსეთის იმპერიაში იფურჩქნება ლოთობა, ნარკომანია, გარყვნილება, კორუფცია. რამდენი მიტოვებული ობოლი ბავშვებია, რამდენი არასრულფასოვანი ბავშვი იბადება. ისლამური სამყარო არ იცნობს ასეტთ ტრაგედიასა და უბედურობებს”. რაში სტყუის ის?

“მიმართვა ისლამური ორგანიზაციების კონფერენციის გენერალური მდივნის ეკმელედდინ იხსანოღლუსადმი”, ამ მიმართვას ხელი მოაწერეს ნდპ “ვატან” მოხამმატ მინჩაევმა (ქ. მოსკოვი), თათრეთის საზოგადოების “საზოგადოება თათარსტან”–ის პრეზიდენტმა რინატ ვალიევმა (ქ. სანკტპეტერბურგი) და მე. ჩვენთან სათათრეთის საზოგადოებრივ ცენტრში, მოგვმართეს მუსულმანებმა ბაშკირტოსტანიდან, სამარიდან, ორენბურგიდან, სათათრეთიდან, ულიანოვსკიდან, მოსკოვიდან თხოვნით, მოგვემზადებინა მიმართვა მუსულმანური წიგნების დაცვის შესახებ, რომლებიც სასამართლოთა გადაწყვეტილებით დაექვემდებარნენ დაწვას. როგორც ხედავთ, ჩვენი მიმართვები არ იწერება უბრალოდ გასართობად, ისინი დაფუძნებულია ხალხის აზრზე და არა მარტო თათარი ხალხის აზრზე.

 

იხ. სრულად:

https://iberiana.wordpress.com/ruseti/tatrebi-sasamartloshi/

 

One Response to “• Татарстан”

  1. Rnhyawrence said

    Более 120 преступных группировок держат на оперативном учете правоохранители Татарстана. Криминальные формирования насчитывают в общей сложности более 10 тысяч участников. За последние годы по статьям «бандитизм» и «организация преступного сообщества» осуждены почти четыреста человек. Эту статистику привел начальник оперативно-розыскной части (ОРЧ) №6 по линии уголовного розыска республиканского МВД Павел Серов. На оперативном учете состоит 126 группировок — это…это большое количество по сравнению с другими регионами, – заявил руководитель ОРЧ. – Но у нас такой принцип: если мы взяли на учет какую-то группировку, когда-либо себя активно проявлявшую, мы никогда ее из своего поля зрения не выпускаем. Может быть, половина этих группировок сейчас не активны и не оказывают негативного влияния на обстановку в республике, но мы их держим на учете, контролируем и далее будем контролировать.

    http://news.rambler.ru

    Like

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s